|
Artur Eisenbach
Urodził się w 1906 w Nowym Sączu. Historyk, badacz dziejów Żydów polskich. Należał do partii PPS, ukończył kursy nauczycielskie w Wilnie (1923), następnie przeniósł się do Krakowa (1927), później do Bielska (1931). Ożenił się z siostrą E. Ringelbluma. Podjął studia historyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, ukończył je jednak na Uniwersytecie Warszawskim, przygotowywał rozprawę doktorską pod kierunkiem Marcelego Handelsmana. Współpracował z Żydowskim Instytutem Naukowym w Wilnie JIWO, był również członkiem Warszawskiej Komisji Historycznej JIWO. Po wybuchu II wojny światowej wraz z rodziną udał się do rodzinnego miasta żony – Buczacza. Wojna ich rozdzieliła, żona z córeczką zginęły w Buczaczu w 1942. Eisenbach do końca wojny przebywał w ZSRR. Do kraju powrócił w 1946 i podjął pracę w Centralnej Komisji Historycznej przy Centralnym Komitecie Żydów Polskich, a następnie w Żydowskim Instytucie Historycznym w Warszawie, w którym dyrektorował w latach 1966-68. Od 1966 został pracownikiem Instytutu Historycznego PAN, w 1977 przeszedł na emeryturę. W 1987 przeniósł się do Izraela, gdzie współpracował z uniwersytetem w Jerozolimie i Instytutem Yad Vashem.
|
Początkowo interesował się historią okresu Księstwa Warszawskiego, jednak traumatyczne doświadczenia II wojny nie mogły pozostać na marginesie jego pracy naukowej, chociaż nie zrezygnował z badania zagadnień związanych z dziejami Żydów w 2 połowie XVIII i w wieku XIX. Aspektem, który odgrywał w nich kluczową rolę była kwestia równouprawnienia Żydów. Opublikował szereg dzieł naukowych, do najważniejszych należą: „Hitlerowska polityka zagłady Żydów” (1961), „Kwestia równouprawnienia Żydów w Królestwie Polskim” (1972), „Emancypacja Żydów na ziemiach polskich 1785-1870 na tle europejskim” (1980). Przygotował do druku wiele materiałów źródłowych jak np. waz z J. Michalakiem i E. Roztworowskim „Materiały do dziejów Sejmu Czteroletniego”. Opracował wstęp do „Kroniki getta warszawskiego” E. Ringelbluma (1983) oraz do jego „Stosunków polsko-żydowskich w czasie drugiej wojny światowej” (1988). Pod koniec życia pracował nad przygotowaniem edycji dzieł wszystkich swego szwagra E. Ringelbluma. Zmarł śmiercią samobójczą.
Zapraszamy do dyskusji na temat "Artur Eisenbach"
|
|