|
Bronisław Natanson
Syn Henryka Natansona, ukończył III gimnazjum warszawskie, następnie wyjechał do Petersburga by studiować na tamtejszym uniwersytecie, z którego jednak został szybko usunięty za działalność polityczną. Naukę kontynuował w Berlinie i na uniwersytecie w Dorpacie, gdzie w 1893 ukończył Wydział Prawa. Przez cały czas trwania studiów angażował się w życie polityczne organizacji studenckich. Później, po powrocie do Warszawy, kiedy w roku akademickim 1897/98 Uniwersytet został zamknięty na skutek „wywrotowej działalności” studentów i nastąpiły masowe aresztowania, Natanson wraz ze Stanisławem Stempowskim - ziemianinem z Podola uzyskali z Banku Natansonów pożyczkę, dzięki której ułatwiali organizowanie represjonowanym studentom pobyt na „dobrowolnym zesłaniu”.
W latach 1897-98, kiedy czytelnia „Naukowa” przy ul. Marszałkowskiej należąca do pani Szczawińskiej, a prowadzona przez jej córkę panią Dawidową zaczęła podupadać, prowadzenie czytelni przejęli studenci, którzy zwrócili się o pomoc w zreformowaniu czytelni do B.Natansona. Wsparł on finansowo ich wysiłki, wynajął nowy, większy lokal na rogu ul.Marszałkowskiej i Al.Jerozolimskich. Posuwająca się choroba uniemożliwiła mu sprawowanie dalszej opieki nad tą instytucją. Czytelnię wkrótce potem zamknięto, księgozbiór został przeniesiony do wynajętego składu, a następnie przekazany Towarzystwu Biblioteki Publicznej z chwilą jego powstania w 1907 i stał się fundamentem istniejącej Biblioteki Publicznej przy ul.Koszykowej w Warszawie.
|
Pasją Bronisława Natansona było księgarstwo, nie mógł on jednak otrzymać koncesji na prowadzenie własnej i samodzielnej działalności wydawniczej ze względu na wcześniejsze kłopoty polityczne i usunięcie z Uniwersytetu Petersburskiego. Zawarł więc spółkę z właścicielem księgarni warszawskiej J.Fiszerem, który administrował wydawnictwem i jego nazwisko figurowało na drukach jako nazwisko współwydawcy. Natanson wydawał własnym nakładem publikacje o charakterze naukowym z zakresu filozofii, historii, literatury, nauk społecznych i przyrodniczych. Wiele uwagi poświęcał współczesnej beletrystyce. Ogółem opublikował 26 tytułów w tym m.in.: „Świat drobnoustrojów” W. Conna, „Świat zjawisk chemicznych” M. Pattisona, „Zasady psychologii fizjologicznej” T. Ziehena, powieści S.Żeromskiego, W.S.Reymonta (późniejszego polskiego laureata literackiej Nagrody Nobla). Za wielką zasługę poczytywano mu wydanie „Księgi pamiątkowej w setną rocznicę urodzin Adama Mickiewicza”. Słynął również z wypłacania autorom odpowiednich honorariów. Ten wspaniale rozwijający się zakład wydawniczy został zlikwidowany w 1900 roku z powodu choroby Bronisława Natansona, który zmarł w 1906.
Zapraszamy do dyskusji na temat "Bronisław Natanson"
|
|