|
Daniel Kac
Pisarz, debiutował w okresie 20-lecia międzywojennego, pisując artykuły, eseje, reportaże, opowiadania do lewicowej prasie żydowskiej. W latach 30-tych XX wieku publikował w miesięczniku „Uhojb” („Początek”). Wydawany był on przez lwowską grupę literacką, na czele której stał znany poeta żydowski Israel Aszendorf. W 1933 we Lwowie ukazała się w języku jidysz pierwsza książka Daniela Kaca pt.: „Między granicami”. Był to cykl reportaży o życiu biedoty żydowskiej zamieszkującej miasteczka między Wołyniem a Polesiem. Po wojnie publikował pod własnym nazwiskiem oraz pod pseudonimem „Daniel Wołyński” w pismach żydowsko - i polskojęzycznych „Literatura”, „Tu i teraz” „Fołks Sztyme”. W 1983 ukazała się praca „Cienie z Popiołów” prezentująca tradycje, zwyczaje i kulturę Żydów z Wołynia, ich relacje z innymi społecznościami zamieszkującymi te tereny, oraz poruszająca kwestię walki Żydów wołyńskich z Niemcami w czasie okupacji. W 1989 opublikował w „Miesięczniku Literackim” esej literacko-monograficzny o Samuelu Beliście Legisie, natomiast w 1993 ukazała się jego kolejna książka pt.: „Na krawędzi słowa” poświęcona życiu i twórczości Mojsze Kulbaka żydowskiego poety, prozaika i dramaturga, który został rozstrzelany w 1937 w Mińsku z powodu fałszywego zarzutu szpiegowania na rzecz Polski.
|
W latach 1994-95 Kac ogłosił w języku jidysz cykl artykułów o charakterze monograficznym o żydowskich żołnierzach biorących udział w II wojnie światowej, pod wspólnym tytułem „Po drodze”. W latach 90-tych opowiadania Kaca ukazywały się w „Więzi”, „Literaturze” i w polskojęzycznym „Almanachu żydowskim”. W 1998 ukazał się tom jego prozy autobiograficznej „Koncert grany żywym”, natomiast w 2004 r. opublikował książkę pt. „Wilno Jerozolimą było. Rzecz o Abrahamie Sutzkeverze” ukazującą dzieje wybitnego poety języka jidysz, ale również równolegle prowadzącą czytelnika śladami Sutzkevera przez zaułki Wilna, które Żydzi nazywali Jerozolimą Litwy.
Daniel Kac jest pisarzem niewidomym, który swoje książki dyktuje i redaguje posługując się magnetofonem. 26 października 2004 r. został laureatem nagrody im. Łukasza Hirszowicza za rok 2003. Nagroda im. Łukasza Hirszowicza przyznawana jest za działalność naukową, artystyczną lub edukacyjną, upamiętniającą obecność, kulturę i losy społeczności żydowskiej w Polsce. Fundatorką nagrody przyznawanej w Żydowskim Instytucie Historycznym jest żona zmarłego historyka - prof. dr hab. Maria Hirsznowicz. Jury postanowiło uhonorować Daniela Kaca „za wkład pisarski w upamiętnienie żydowskiego życia kulturalnego w Polsce, a w szczególności literatury żydowskiej i jej twórców”.
Zapraszamy do dyskusji na temat "Daniel Kac"
|
|