|
Henryk Gold
Urodził się w Warszawie w 1902 w rodzinie o tradycjach muzycznych. Matka pochodziła ze znanego klezmerskiego rodu Melodystów, a ojciec był pierwszym flecistą Opery Warszawskiej (zmarł za pulpitem podczas przedstawienia kiedy Henryk miał 2 lata). Edukacją chłopca zajął się wuj z Rosji, który wysłał go do Konserwatorium im. Aleksandra Głazunowa, a następnie do Konserwatorium Warszawskiego, gdzie Henryk kształcił się pod kierunkiem Stanisława Bacewicza. Staranna edukacja i talent otwierały mu drzwi do kariery wirtuozowskiej, już w wieku 17 lat grał jako skrzypek w orkiestrze Filharmonii Warszawskiej oraz dyrygował orkiestrą wojskową.
Jednak jego upodobania kierowały się w stronę muzyki rozrywkowej. Wcześnie założył własny zespół muzyczny, którym występował w najlepszych lokalach stolicy: w słynnej kawiarni „Ziemiańska”, w klubie nocnym „Adria”, w teatrze rewiowym „Morskie Oko”.
|
Jego muzyka i zespól zyskują uznanie nawet Karola Szymanowskiego, nie mówiąc o popularności, jaką zdobywa w całym kraju. Gold komponował utwory do tańca: walce, tanga, fokstroty oraz przeboje takie jak: „Jaśminy”, „Nie odchodź ode mnie”, „Szkoda twoich łez dziewczyno”, „Tęsknota”. Kiedy wybuchła II wojna światowa uciekł do Związku Radzieckiego, gdzie wraz z Jerzym Petersburskim założyli wielką orkiestrę jazzowo-symfoniczną. Wraz z polską armią gen. Władysława Andersa opuścili teren ZSRR. Po wojnie znalazł się w Izraelu, gdzie zyskał rozgłos jako autor przebojów: „Arcenu ha-ktantonet” (hebr. Nasz malutki kraj), Ruach (hebr. Wiatr), Szalom (hebr. Pokój). Wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie spędził resztę życia. Zmarł w 1977.
Zapraszamy do dyskusji na temat "Henryk Gold"
|
|