|
Julian Kramsztyk
Syn Izaaka Kramsztyka urodzony w Warszawie w 1851 r. Kształcił się w Warszawie, gdzie ukończył najpierw gimnazjum, potem medycynę zdobywając w 1874 r dyplom lekarza. Po ukończeniu studiów objął stanowisko asystenta kliniki diagnostycznej I. Baranowskiego. W latach 1876-85 pracował jako laborant przy katedrze chemii analitycznej i lekarskiej H. Fudakowskiego, potem Szatfiejewa. W latach 1876-1910 pracował w szpitalu dla dzieci żydowskich im. Bersonów i Baumanów. Początkowo jako lekarz, później jako ordynator Oddziału Chorób Wewnętrznych. Nie istniały wówczas kliniki pediatryczne, wiec szpital dla dzieci im. Bersonów i Baumanów stał się wkrótce miejscem nauki i praktyki dla studentów medycyny jak również młodych lekarzy. Opiekę nad nimi sprawował Kramsztyk, który prowadził wykłady z zakresu diagnostyki dziecięcej. W 1880 r. zorganizował dla studentów systematyczny kurs wykładów z pediatrii cieszący się wielkim uznaniem i powodzeniem. W 1884 r. uzyskał stopień doktora medycyny na podstawie pracy „O zawartości tłuszczu w kale noworodków i o wessaniu tłuszczu w ich przewodzie pokarmowym” („Pam. Tow. Lek. Warsz.” T. 80:1884). Znakomita kariera nie mogła jednak się rozwinąć ze względów politycznych. Zaborcze władze carskie nie wydały zgody na uzyskanie przez Kramsztyka habilitacji na Uniwersytecie Warszawskim.
|
Julian Kramsztyk był członkiem wielu towarzystw: sekcji lekarskiej przy Towarzystwie Dobroczynności, zarządu Towarzystwa Ochronek i Towarzystwa Osad Rolnych, Towarzystwa Kolonii Letnich dla dzieci i Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego. Był wiceprezesem sekcji pediatrycznej przy warszawskim Towarzystwie Lekarskim, członkiem Towarzystwa Higienicznego, współzałożycielem i wiceprezesem Towarzystwa Pediatrycznego (1917 r.), a od 1922 piastował godność sekretarza stałego tegoż towarzystwa, którą przyznano mu w uznaniu wielkich zasług dla pediatrii w Polsce. Również w 1922 r. odbył się I Zjazd Pediatrów Polskich w Warszawie. Honorowym prezesem przewodniczącym obradom został wybrany senior polskiej pediatrii Julian Kramsztyk. Z okazji 50-lecia pracy naukowej Kramsztyka w 1925 r. jeden z numerów „Pediatrii Polskiej” został poświęcony omówieniu jego dorobku. Kramsztyk nie tylko prowadził działalność naukową, praktykę medyczną, ale również dbał o popularyzację wiedzy medycznej. Od 1893 r. współredagował czasopisma takie jak „Medycyna”, „Przegląd Pediatryczny” i „Pediatria Polska”. Jest autorem ponad 30 prac z zakresu chemii fizjologicznej i patologicznej, pediatrii, higieny i dietetyki dziecięcej, które ogłosił w prasie polskiej niemieckiej i rosyjskiej.
Zmarł w 1925 r. jako katolik, przyjąwszy u schyłku życia chrzest. Pochowany został na warszawskich Powązkach.
Zapraszamy do dyskusji na temat "Julian Kramsztyk"
|
|