|
Bychawa
Pierwsze wzmianki o osadzie Bychawa pochodzą z początku XIV wieku, lecz dopiero 200 lat później, bo w roku 1537, uzyskała prawa miejskie. W tym okresie zdobyła sławę silnego ośrodka reformacyjnego - za sprawą osiedlających się tutaj kalwinów, którzy otworzyli słynną szkołę religijną.
Budynek dawnej synagogi w Bychawie. Foto: J.J.
Pierwsi osadnicy żydowscy pojawili się w Bychawie w drugiej połowie wieku XVI. Samodzielna gmina żydowska została utworzona w wieku XVII. Z czasem społeczność żydowska zaczęła się rozrastać, na początku XX wieku żydzi stanowili zdecydowaną większość wśród mieszkańców. Bliskie związki z większymi ośrodkami miejskimi, takimi jak: Lublin, Zamość czy Kraśnik, pozwoliły mieszkańcom na prowadzenie handlu, a także na rozwój rzemiosła.
Upadek miastu przyniosły wojny w XVII wieku, a także polityka zaborców. Konsekwencją tego procesu było odebranie Bychawie praw miejskich w 1869 roku.
Z pamiątek po Żydach bychawskich pozostała imponująca, murowana synagoga. Została wybudowana w 1801 roku, najprawdopodobniej w miejscu po starszej, drewnianej.
Niestety, pod koniec XIX wieku bóżnica ta spłonęła w czasie pożaru. Podjęto jednak decyzję o odbudowie poważnie uszkodzonego budynku. Remont ukończono w 1897 roku. W wyniku tej renowacji bóżnica otrzymała bogate polichromie zdobiące bimę oraz ściany.
|
Synagoga w Bychawie ma tradycyjną dla polskich bóżnic formę „dziewięciopolówki”, gdzie środkowa część stropu wsparta jest na czterech filarach, stanowiąc tym samym baldachim nad bimą, usytuowaną pomiędzy tymi kolumnami.
Obecnie budynek jest w opłakanym stanie. W czasie okupacji został poważnie zniszczony, reszty dokonano po wojnie, zamieniając synagogę na remizę strażacką, magazyn i warsztat, aby w końcu pozostawić ją swojemu losowi.
Dziś synagoga stoi na terenie bazy transportowej i składnicy materiałów budowlanych, lecz na wszystkich, którzy dostaną się do środka, robi ogromne wrażenie.
Pozostałości fresków wewnątrz synagogi. Foto: J.J.
Pomimo wielkich zniszczeń (odpadające tynki, zniszczenia wywołane wilgocią, brak szyb w oknach, wybita w ścianie dwuskrzydłowa brama, prowizoryczne rusztowania chroniące przed zawaleniem się ruiny), widać na ścianach ślady fresków – kolorowe polichromie przedstawiające zwierzęta, bukiety kwiatów, resztki inskrypcji hebrajskich, umieszczone we fryzie biegnącym pod oknami, bogate ornamenty wykorzystujące tradycyjne elementy zdobnictwa żydowskiego.
Zapraszamy do dyskusji na temat "Bychawa"
|
mapa miejsc
|
)
)