|
Biecz
Małe miasteczko malowniczo położone na pograniczu Pogórza Ciężkowickiego i Beskidu Niskiego, na wzgórzu, przy trasie Nowy Sącz – Krosno.
Warto zobaczyć:
- barokowy klasztor reformatów;
- XV-wieczne zabudowania starostów bieckich po drugiej stronie rzeki Ropy;
- XVI-wieczny ratusz z piękną wieżą zdobioną techniką sgraffitową zwieńczoną hełmem (w podziemiach której mieściły się sale tortur i loch, do którego wtrącano więźniów - klucze w UG);
- kamienicę legendarnego zbója Becza;
- kamienicę Barianów Rokickich przy ul Węgierskiej, gdzie znajdowała się pierwsza na Podkarpaciu apteka;
- basztę z XIV; kamienicę Kromerów (Muzeum Regionalne); późnogotycki kościół Bożego Ciała, a w nim bogato zdobiony ołtarz w stylu flamandzkiego renesansu, barokowe stalle, interesująca polichromia;
- muzeum parafialne w tzw. Oratorium św. Jadwigi.
Historia
Pochodzenie nazwy miasta (występującej również w różnych wersjach jak np. Begecz, Beecz, Beich, Beyech) nie jest dokładnie ustalone, niektórzy wywodzą je od imienia Benedykt, jednak w powszechnej świadomości ciągle żywa jest legenda o zbóju Beczu, który skazany na śmierć, okazał tak wielką skruchę, że darowano mu życie, a on z wdzięczności – zbudował miasto, przeznaczając na ten cel zrabowane przez siebie wcześniej skarby.
Źródła historyczne dotyczące dziejów Biecza są zbyt ubogie by odtworzyć dokładnie jego historię, pozwalają jednak stwierdzić, że w średniowieczu, jak i w renesansie odgrywał on ważną rolę w Małopolsce, słynąc z piwowarstwa, handlu suknem i winami sprowadzanymi z Węgier. Cieszył się licznymi przywilejami kolejnych władców Polski. Dziś świadczą o tym ocalałe zabytki.
|
Ślady świetności Biecza odnaleźć można także w dokumentach zagranicznych, np. w niemieckim dziele Brauna wydanym w Kolonii w 1617. Tragiczny dla Biecza okazał się wiek XVIII, kiedy miasto spustoszyła zaraza (przy życiu pozostało zaledwie ok. 30 mieszkańców), a następnie pożar, miasto nigdy już nie odzyskało dawnego znaczenia. Przyczyniła się do tego utrata przez Polskę niepodległości i dwie wojny światowe.
W 1939 ludność Biecza liczyła ponad 4 tys. mieszkańców, w tym 870 Żydów zajmujących się głównie rzemiosłem i handlem. Okupacja hitlerowska - to czas grabieży zabytków miasta (m.in. cenne księgi z biblioteki klasztornej, fragmenty gotyckiego ołtarza), ale przede wszystkim aresztowań, egzekucji Polaków i Żydów, wysyłania do obozów. Za początek eksterminacji ludności żydowskiej Biecza i okolic przyjmuje się 14 sierpnia 1942, kiedy Niemcy zamordowali ok. 200 Żydów. Pozostałych wywieźli do obozów.
Ślady
W dawnym budynku synagogi wzniesionym w 1905 mieści się obecnie Urząd Gminy i biblioteka. Pozostała wnęka na aron ha-kodesz w jednej z sal. Przy ul. Tysiąclecia znajduje się stary kirkut, na nim kilkanaście macew i mogiły zbiorowe. 17 lipca 1998 została odsłonięta tablica z brązu upamiętniająca martyrologię bieckich Żydów, ufundowana przez The Beicher Society of New York.
Cykliczne imprezy kulturalne: we wrześniu odbywają się Dni Folkloru Pogórza.
Ważne postacie Bieczan: wybitny humanista Marcin Kromer, oraz poeci – Wacław Potocki, Jan Dzwonkowski, Jana Januszowicz.
Zapraszamy do dyskusji na temat "Biecz"
|
mapa miejsc
|