|
Konwersja na judaizm
konwersja na judaizm. Osobę pochodzenia nieżydowskiego, która przyjęła judaizm nazywano ger lub ger cedek [hebr., sprawiedliwy przybysz]. Dla mężczyzn akt ten wiązał się z koniecznością obrzezania i kąpielą w mykwie w obecności trzech sędziów (dajan) oraz zobowiązaniem przestrzegania wszystkich rel. nakazów halachy. Od kobiet wymagano kąpieli rytualnej.
|
Konwersja oznaczała zmianę dotychczasowej tożsamości. Prozelitów uważano za nowo narodzone dzieci Abrahama i Sary, dlatego też często przyjmowali te imiona. Były im wybaczone wszystkie grzechy. Przepisy rel. nakazują trzykrotną odmowę osobie pragnącej dokonać konwersji. Od średniowiecza k. na j. były zakazane we wszystkich państwach chrześc. i starannie ukrywane. Aby uniknąć prześladowań, prozelici szukali schronienia w krajach muzułmańskich. W okresie reformacji i kontrreformacji o konwersje oskarżano zwolenników skrajnych ruchów rel. (judaizanci).
|
w internecie
Tekst zamieszczony obok pochodzi z książki
"Historia i kultura Żydów polskich. Słownik",
autorstwa Aliny Całej, Hanny Węgrzynek i Gabrieli Zalewskiej,
wydanej przez WSiP
Najbardziej znanym przypadkiem było przyjęcie judaizmu przez hrabiego Walentyna Potockiego w Amsterdamie. Zginął on na stosie w Wilnie w 1749, gdy odmówił wyrzeczenia się nowej wiary. H.W.
Zapraszamy do dyskusji na temat "Konwersja na judaizm"
|