SERWIS INFORMACYJNY     

SŁOWNIK

Szawuot

Szawuot, zwane także Świętem Tygodni lub Zielonymi Świątkami, obchodzi się w siedem tygodni po drugim dniu Pesach, czyli 6 i 7 dnia miesiąca siwan, czyli na przełomie maja i czerwca. Jest to jedno z trzech, wymienionych w Biblii obok Pesach i Sukot, święto pielgrzymie (Szalosz regalim), w trakcie którego należało złożyć ofiarę z pierwszych plonów w Świątyni Jerozolimskiej.

Chociaż w Biblii dzień ten nazywany jest Świętem Plonów, to tradycja religijna wiąże obchodzenie tego święta z nadaniem Mojżeszowi Dekalogu na górze Synaj.

W synagogalnej liturgii tego święta obowiązuje całonocne czuwanie, połączone ze studiowaniem Tory oraz nakaz słuchania na stojąco głośnego odczytywania Dekalogu. Obyczaj ten ma swoje źródło w opowieści midraszowej, mówiącej o tym, że po zejściu z Synaju Mojżesz zastał Izraelitów pogrążonych w głębokim śnie i musiał ich budzić, aby wysłuchali Prawa danego im przez Boga.
Według ludowej tradycji, w tę noc ludzie bezgrzeszni mogą zobaczyć otwierające się na mgnienie oka niebo wraz z ukazującym się obrazem Raju i potęgi Boga. Jeśli ktoś w tej chwili zdoła wypowiedzieć swoje najskrytsze życzenie, ono z całą pewnością się spełni.

W czasie nabożeństwa świątecznego czyta się również Księgę Rut, ponieważ jej akcja dzieje się w czasie żniw, a Rut - bohaterka tej opowieści, z własnej woli przyjęła judaizm, dlatego jej losy są tłumaczone jako aluzja do Żydów przyjmujących Przykazania na pustyni.

Innym zwyczajem Święta Tygodni jest przystrajanie synagóg i domów modlitwy zielenią - tatarakiem i kwiatami na pamiątkę cudownego zakwitnięcia stoków Synaju w chwili nadania Tory. Zielenią mai się również domy, do dzisiaj istnieje zwyczaj układania bukietów lub wyplatania wieńców z kwiatów i ziół.
Do końca XIX wieku istniał na terenie Polski i Rosji zwyczaj nalepiania na szyby okienne kunsztownych wycinanek z papieru, tzw szewuosim lub szewuosł, zwanych też rojzelech (różyczka) ze względu na ich okrągły kształt. Wycinaniem szewuosim zajmowali się głównie mężczyźni, także sojferzy (pisarze przepisujący zwoje Tory). Wycinanki te, o delikatnych, filigranowych wzorach często zdobione były motywami kwiatów, ptaków, gwiazd i postaciami zwierząt - zwłaszcza tych, które w tradycji żydowskiej są atrybutami Boga - lwami, gryfami i jeleniami. Warto dodać, że szewuosim stały się wzorem dla powstania polskiej ludowej wycinanki z papieru.

Szewuot ma również swoją tradycję kulinarną. Tego dnia nie je się potraw mięsnych, gdyż uważa się, że po przyjęciu Tory przez Żydów zaczęły obowiązywać zasady kaszrutu, należałoby więc najpierw przygotować mięso zgodnie z tymi zasadami. Podaje się za to wszelkie dania przygotowane z owoców, mąki i nabiału.

(kw)

Zapraszamy do dyskusji na temat "Szawuot"

GMINA ŻYDOWSKA NA WYBRZEŻU

KALENDARIUM

ŚLADY I JUDAICA

ORGANIZACJE
    STOWARZYSZENIA
    FUNDACJE

LUDZIE, SYLWETKI,
    BIOGRAFIE

ŻYCIE ŻYDOWSKIE DZISIAJ

ZAGŁADA

KSIĄŻKI

SŁOWNIK

FORUM DYSKUSYJNE

ODNOŚNIKI

REDAKCJA

MAPA

Instytut Adama Mickiewicza, Wiejska 12a, 00-490 Warszawa
tel. (48-22) 44 76 100, fax. (48-22) 44 76 152; www.iam.pl